Pantera

Metal dünyasını, özellikle de 90'ların başı ve ortalarında, Pantera'dan daha fazla etkileyen bir grup yoktu. 1990 tarihli albümleri Cowboys From Hell ile başlayan post-thrash grubu, 80'lerin metal sahnesinin tüm kalıntılarını sona erdirdi; neredeyse tek başına hair metal, speed metal, power metal gibi türlerin eskimiş olduğu yönündeki her türlü fikri yıkıma uğrattı. Elbette birçok eleştirmen Nirvana'nın "Smells Like Teen Spirit"ine ve ardından gelen alternatif rock patlamasına 80'ler tarzı metalin ölüm çanını işaret etse de, aynı kolaylıkla Pantera'ya da işaret edebilirsiniz. Aslında çoğu metalhead tam olarak bunu yapıyor. Geriye dönüp bakıldığında, kan gölüne çevrilmiş headbanger ordularının aniden saçlarını kestirip Seattle grunge gruplarını dinlemeye başlaması gibi bir şey değildi. Aksine, çok sayıda metalhead, Pantera'nın ortaya çıkışından, özellikle de 1992 yılında çıktığı zamanlar itibarıyla o dönemin başka hiçbir metal albümüne benzemeyen Vulgar Display of Power albümünden ağır şekilde etkilendi. Bu albüm özellikle döneminde dikkat çekmiş; thrash'in çılgın tempolarını yavaşlatmış, ağırlık katsayısını artırmış ve vokal tarzını hardcore veya hatta grindcore'a doğru iterek değiştirmiştir. Pantera, 1994 yılında Far Beyond Driven'ı yayınladığında, bu Billboard listesi zirvesindeki albüm etrafındaki çılgınlık tanıklığıyla ülkenin en popüler metal grubu olmuşlardı. Ancak grup aynı zamanda bu dönemde kendini yok etmeye de başladı. Uyuşturucu kullanımı kesinlikle bir rol oynadı; örneğin vokalist Phil Anselmo'nun bir noktada heroin kullanması gibi, ayrıca gruptaki gerilimler de nihai ve kırgın dağılmasında rol aldı. Pantera'nın mezarisine son çivi, 2000'lerin başı ve ortalarında geldi; bu dönemde Anselmo birçok yan projesine yönelmeye başladığında ve çok üzücü bir şekilde gitarist Dimebag Darrell late 2004'te sahnede vahşice öldürüldüğünde oldu. Bu kadar kamuoyuna yansıyan cinayet, Pantera'ya kısa bir süreliğine yeniden spot ışığı tuttu; tüm duygusal patlamalar ve medya yorumları arasında bir fikir birliği oluştu: Pantera gerçekten de dönüm noktası olmuş bir gruptu, hüküm sürdükleri dönemde biraz hafife alınmışlardı ve o zamanki neredeyse her çağdaş metal grubu açıkça miralarına saygı gösteriyordu.

Pantera'nın başlangıcı, Texas merkezli grubun Metal Magic etiketiyle albümler yayınlamaya başladığı 80'lerin başına dayanıyor. Başlangıçta grup, o zamanlar genç kardeşler Darrell Abbott (takma adlarıyla Dimebag Darrell ve kısa bir süre için Diamond Darrell) ve Vinnie Paul Abbott (takma adıyla Vinnie Paul), ayrıca Rex Brown (takma adıyla Rex Rocker) ve Terrence Lee (takma adıyla Terry Glaze) içeriyordu. 1983'te Metal Magic ile çıkış yaptılar, ardından 1984'te Projects in the Jungle ve 1985'te I Am the Night geldi. Vokalist Phil Anselmo daha sonra Glaze'in yerini aldı ve grup, sonunda East West ile bir anlaşma imzalayan bir albüm olan Power Metal'i kaydetti. Bu 80'ler albümleri şüphesiz dinlenmesi merak uyandırıcı olsa da, bunun çok farklı bir Pantera olduğu oldukça açık. Çoğunlukla hayranlar ve elbette grup, Cowboys From Hell'ı grubun uzun süreli kadrosunu içeren "resmi" çıkış albümü olarak görüyor: Anselmo (vokal), Dimebag (gitar), Vinnie Paul (davul) ve Rex Brown (bas). Bu albüm, özellikle "Cemetery Gates" gibi şarkılar ve ana başlık sayesinde Pantera'yı ulusal metal haritasına yerleştirdi. İki yıl sonra Pantera, Vulgar Display of Power ile geri döndü ve benzersiz bir sesle yükselen bir metal grubu statüsünü sağlamlaştırdı. Biraz zaman aldı ama Vulgar Display of Power metalheadlar arasında ciddi dalgalar yarattı. MTV kesinlikle rol oynadı, grubun videolarını nispeten yoğun döngüde yayınladı, ancak her şeyden çok, pozitif ağızdan ağıza yayılan sözlü anlatım ve patlayıcı canlı performanslar, o dönem için çok benzersiz bir sese sahip olan Pantera'ya harikalar yaptı. Far Beyond Driven 1994'te sokaklara çıktığında, Pantera metal diyarının en popüler grubu haline gelmişti. Albüm Billboard albüm listelerinin zirvesinde çıkmıştı — bu kadar aşırı müzik için oldukça büyük bir başarıydı! — ve grup, Amerika genelindeki spor arenalarını doldurarak sanki hiç bitmeyecek gibi turnelerine devam etti.

Pantera, bir sonraki albümleri The Great Southern Trendkill ile 1996'da geri döndüğünde, pek çok şey değişmişti. Sesleriyle denemeler yapmaya başlamışlar, tempolarını yavaşlatmış ve Far Beyond Driven'ın durdurulamaz ağırlığından uzaklaşmışlardı. Albüm ayrıca, vokal katmanlamanın yoğun kullanımıyla ağır bir tepkisel tona sahipti. (Anselmo'nun vokalleri özellikle Trent Reznor'un stüdyosunda kaydedilmiş ve zaman zaman oldukça şeytani.) Dahası, Anselmo "Suicide Note" ve "Living Through Me (Hells' Wrath)" gibi şarkılarda uyuşturucu kullanımı hakkında oldukça fazla şey yazdı; şüphesiz ki grubu ayırmaya başlamış kişisel cehennemlere ve gerilimlere gönderme yapıyordu. Bu tür denemeler ve kişisel özgürleşmenin bir sonucu olarak, Trendkill gerçekten de Pantera'nın en merak uyandıran albümü olabilir. Her halükarda, hayranlar ve eleştirmenlerden tepkiler karışık oldu ve satışlar düştü. Pantera'nın başka bir stüdyo albümü yayınlaması dört yıl sürecekti; bunun yerine 1997'de sert Official Live: 101 Proof adlı bir ara canlı albüm çıkardılar. Bu uzun aralık boyunca söylentiler dolaştı ve Anselmo, Down gibi çeşitli yan projelere katılarak gruptan daha da uzaklaştı. Ancak Pantera yeniden birleşti — son kez — 2000'de çıkan Reinventing the Steel için ve bu albüm de The Great Southern Trendkill gibi Far Beyond Driven'ın etkisine yaklaşamadı. Bu noktaya gelindiğinde grubun hayran kitlesi azalmış ve metal manzarası, Korn ve Tool gibi alt-metal gruplarının ortaya çıkmasıyla ciddi değişikliklere uğramıştı; bahsetmiyorum bile Marilyn Manson ve Limp Bizkit gibi isimlerden.

Ve Pantera'nın sonu bu oldu; ara sıra çıkan sembolik greatest-hits albümleri ve benzerleri. Sonraki yıllarda grup üyeleri yan projelere sarıldılar, en dikkat çekici olanı Anselmo tarafından önderilen grupların sahipliğiydi. Projeleri arasında Down, Superjoint Ritual, Viking Crown ve Southern Isolation gibi girişimler vardı; bunların hiçbiri Pantera'ya pek benzemiyordu. Bu sırada Dimebag ve Vinnie Paul Damageplan adında oldukça istikrarlı bir grup kurdular ve Pantera'nın bıraktığı yerden devam etmeyi amaçladılar. Hatta canlı şovları sırasında bazı Pantera şarkılarını bile çaldılar. Debut albümleri New Found Power'ın yayınlanmasının ardından ve bazı kulüp gösterilerinden sonra, Damageplan 7 Aralık 2004'te trajik bir son yaşadı. O gece — John Lennon'ın vurulduğu güne 24 yıl sonra! — sapık bir hayran Dimebag'ı Columbus, OH'daki küçük bir kulüp şovunda vurdu. Grup gösterisine bir şarkı bile yetiştirememişti