Sting

The Police'ı zirvede bırakmasının ardından, Sting hızla kendisini pop müziğin sınırlarını genişletme takıntısıyla yaşayan uygulanabilir bir solo sanatçı olarak konumlandırdı. Sting, müziğine caz, klasik ve worldbeat unsurlarını yoğun bir şekilde dahil etti; edebi ve bilinçli anlamlı sözler yazdı ve bu gerçeği basında vurgulammaktan asla çekinmedi. Bu kadar açıkça belli edilen hırs nedeniyle hem sevilir hem de nefret edilirdi; destekçileri onun edebi, zeki rock'ın ön saflarında olduğuna inanırken, eleştirmenleri ise tüm eser yelpazesini gösterişli buluyordu. Her iki durumda da Sting, solo kariyerinin ilk on yılı boyunca popun en büyük süperstarlarından biri kaldı, ta ki plak satışları düşmeye başlayana kadar.

The Police resmi olarak dağıtılmadan önce Sting, 1984'ün sonlarında ilk solo albümünde çalışmaya başladı ve destekleyici bir grup caz müzisyenini topladı. Basdan gitara geçerek, solo çıkış albümü olan, 1985 tarihli The Dream of the Blue Turtles'ı Branford Marsalis, Kenny Kirkland ve Omar Hakim ile kaydetti. Bu hamle tamamen beklenmedikti çünkü Sting gençliğinde caz ve progresif rock gruplarıyla çalmıştı, ancak sonuç, herhangi bir Police kaydından önemli ölçüde daha olgun ve çeşitliydi. Albüm büyük bir hit oldu; "If You Love Somebody Set Them Free," "Love Is the Seventh Wave" ve "Fortress Around Your Heart" Amerikan Top Ten'ine ulaştı. Sting grubu kapsamlı bir turneye çıkardı ve bu etkinlikleri Bring on the Night adlı 1986 tarihli bir belgeselde filme çekerek, aynı isimli canlı çift albümle birlikte yayınladı. O yıl Sting, yalnızca "Don't Stand So Close to Me" şarkısının yeniden kaydedilmiş bir versiyonuyla sonuçlanan yarı isteksiz bir Police buluşmasına katıldı.

İptal edilen Police buluşmasının ardından Sting, yakın zamanda vefat eden annesine adanmış iddialı Nothing Like the Sun üzerinde çalışmaya başladı. Caz temellerinden ilerleyen ve yine Marsalis ile işbirliği yapan Sting, albümde Gil Evans ve eski Police gitaristi Andy Summers dahil olmak üzere bir dizi farklı müzisyenle çalıştı. Albüm, 1987'nin sonlarında piyasaya sürülmesinin ardından genel olarak olumlu eleştiriler aldı ve "We'll Be Together" ile "They Dance Alone" gibi hit single'lar çıkardı. Yayınlandıktan sonra Sting, Amnesty International ve çevre aktivizmini aktif bir şekilde desteklemeye başladı ve Brezilya yağmur ormanlarının korunması konusunda farkındalık yaratmak amacıyla tasarlanmış Rainforest Foundation'ı kurdu. Nothing Like the Sun'ın kısaltılmış İspanyol versiyonu olan Nada Como el Sol, 1988'de yayınlandı.

Sting, Nothing Like the Sun'a devam albümünü çıkarmak için birkaç yıl geçirdi; bu süre zarfında 1989'da The Threepenny Opera'nın başarısız bir Broadway yeniden canlandırmasında yer aldı. Babası da vefat etti, bu durum ise 1991 tarihli, yoğun, karanlık ve karmaşık bir albüm olan The Soul Cages'ı ilham verdi. Albüm zirvede iki numaraya ulaşmasına ve Top Ten hit'i "All This Time" yaratmasına rağmen, kayıt önceki albümden daha az başarılıydı. İki yıl sonra ise, iki Top 20 single ("If I Ever Lose My Faith in You" ve "Fields of Gold") gücüyle bir hit haline gelen, hafif, pop odaklı bir kayıt olan Ten Summoner's Tales'ı yayınladı. 1993 sonunda, The Three Musketeers için Rod Stewart ve Bryan Adams ile kaydettiği "All for Love" şarkısı bir numaralı hiti oldu. Bu single, Sting'in kitlesinin new wave/college rock hayranlarından adult contemporary'e kaydığını doğruladı ve 1994 derlemesi Fields of Gold: The Best of Sting bu yeni fan tabanına hitap etti.

Ten Summoner's Tales'dan üç yıl sonra, Sting 1996 baharında Mercury Falling'i yayınladı. Albüm yüksek bir çıkış yapsa da hızla listelerde düştü; platin satışlarda takılı kaldı ve hit single yaratamadı. Albüm başarısız olsa da, Sting popüler bir konser çekimi olarak kalmayı başardı, bu başarı onun grafik durumundan bağımsız muazzam popülaritesini kanıtladı. 1999'da çıkan Brand New Day ise ticari şanslarını büyük ölçüde tersine çevirdi ve sonunda triple-platinum alarak iki Grammy Award kazandırdı. 2003'te yayınlanan Sacred Love da başarılı oldu ve Sting, 2009 tarihli If on a Winter's Night.... için yeniden bir araya gelen The Police ile birkaç yıl geçirdikten sonra solo oyununa geri döndü. Bir yıl sonra ise Royal Philharmonic Concert Orchestra eşliğinde yollara çıktı; bu orkestra kendi senfonik düzenlemelerini materyaline ekledi. Dünya turuyla birlikte çıkan companion CD Symphonicities ve Live in Berlin aynı yıl yayınlandı.