Deep Purple

Her şey, ex-Searcher olan Chris Curtis'in bir grup kurmasıyla başladı; bas gitarist Dave Curtiss (akrabalık yok, yazım farklı) ve davulcu Bobby Woodman-Clarke ile birlikte çalıştı. Gruba ayrıca ex-Artwoods organisti Jon Lord (doğum tarihi 9 June 1941, Leicester, England) ve ex-Johnny Kidd and The Pirates basçısı Nick Simper (doğum tarihi 3 November 1946, Southall, Middlesex) katıldı. Nick, Johnny Kidd'i 1966'da öldüren araba kazasından sağ çıkmıştı. Gitarist Ritchie Blackmore (doğum tarihi 14 April 1945, Weston-super-Mare, England), bu yeni grubun ilk başta Roundabout adıyla anılan provalarına katıldı. Curtis birkaç gün içinde ayrıldı ve Dave ile Bobby'nin de uyumsuz olduğu ortaya çıkınca, Maze üyeleri Rod Evans (doğum tarihi 19 January 1945, Edinburgh, Scotland; vokal) ve Ian Paice (doğum tarihi 29 June 1948, Nottinghamshire; davul) yerlerini doldurdu.

Nisan 1968'de kısa bir Scandinavian turnesinin ardından Deep Purple adını benimseyen beşli, (görünüşe göre Ritchie'nin büyükannesinin en sevdiği şarkıdan ilham almışlar) ilk albümlerini kaydetmeye başladı; bu albümde USA grubundan Vanilla Fudge'tan esinlenmişlerdi. Böylece "Shades of Deep Purple", Hendrix'in "Hey Joe" versiyonunun sadık bir cover'ının yanı sıra, Joe South tarafından yazılmış ve Billy Joe Royal'a ait hit şarkı "Hush" gibi bilinen şarkıların dramatik yeniden düzenlemelerini içeriyordu; bu son şarkı 1968'de US #4 olurken, UK listeleme yapanları hiç etkilememişti.

Grup, evlerinde pek ilgi görmemesine rağmen, uzun turnelere çıktı ve büyüyen Amerikan konser çevresini kararlılıkla hedefledi. "The Book Of Taliesyn" ve "Deep Purple" albümleri de birkaç mükemmel yeniden düzenlemeye sahipti; özellikle "Kentucky Woman" (Neil Diamond) ve "River Deep Mountain High" (Ike And Tina Turner). "River Deep"e giden uzun giriş bölümü, o zaman yeni çıkmış olan Stanley Kubrick'in bilim kurgu klasiği filmi "2001: A Space Odyssey" filminden bir tema üzerine dramatik bir çalışmaydı. Bu parça Richard Strauss'un "Thus Spake Zarathustra" eserine dayanıyordu ve Jon Lord'un klasik eğilimleri yakında Eylül 1969'da Royal Albert Hall'de sahnelenen kendi bestelediği tam uzunlukta bir esere ulaşacaktı.

Grup ayrıca orijinal materyalleri ve Lord ile Blackmore arasındaki dramatik etkileşimle de övgü topladı. Konserlerde bu gitar/organ düelloları 20 dakikadan fazla sürebilirdi!

Temmuz 1969'da hem Evans hem de Simper kadrodan çıkarıldı; grup, pop grubu Episode Six'ten gelen Ian Gillan (doğum tarihi 19 August 1945, Hounslow, Middlesex, England; vokal) ve Roger Glover (doğum tarihi 30 November 1945, Brecon, Wales; bas) ile canlandı. Hayranlar tarafından "klasik" Deep Purple kadrosu olarak kabul edilen (sonsuza dek Mark II olarak bilinen), şekillenen beşli, Lord tarafından bestelenen ve Malcolm Arnold (daha sonra sir Malcolm) tarafından yönetilen Royal Philharmonic Orchestra eşliğinde kaydedilen görkemli "Concerto For Group And Orchestra" albümüyle çıkış yaptı.

Hard rock devamı olan "In Rock", grubu önde gelen heavy metal çekiciliği haline getirdi ve "Speed King" ile "Child In Time" gibi kalıcı favorileri tanıttı. Gillan'ın güçlü, gümüş sesli vokalleri onların sound'una üçüncü bir boyut kattı ve bu yeni popülarite, single "Black Night" 2 numaraya ulaşınca artmıştı. "Strange Kind Of Woman" onu takip ederek Top 10'a girdi (Şubat 1971'de #8'e ulaştı), oysa hem "Fireball" hem de "Machine Head" albüm listelerinin zirvesine yerleşti. Sonuncusu, Frank Zappa ve The Mothers ile ilgili gerçek bir olaydan ve meşhur Montreaux konserinden esinlenen riff yüklü "Smoke On The Water" içeriyordu.

Platin satan "Made In Japan", canlı performanslarındaki ustalığı yakalasa da, grup içindeki ilişkiler giderek gerginleşti ve "Who Do We Think We Are!" bu çok başarılı kadronun sonu oldu. Gillan ve Glover'ın ayrılığı Deep Purple'ı ifadeci bir ön cepheden ve hayal gücü yüksek bir düzenleyiciden mahrum bıraktı, ancak David Coverdale (doğum tarihi 22 September 1949, Saltburn-by-the-Sea, Lancashire, England; vokal) ve Glenn Hughes (doğum tarihi 21 August 1952, Penkridge, Staffordshire; ex-Trapeze, bas & vokal) grubun hareketine yeni bir ivme kattı. "Burn" ve "Stormbringer" Top 10'a ulaşsa da, Blackmore grubun yönünden giderek memnuniyetsiz oldu ve Mayıs 1975'te Rainbow'u kurmak için ayrıldı. US gitarist Tommy Bolin (doğum tarihi 18 April 1951, Sioux City, Idaho), daha önce James Gang üyesiydi ve